Zelda Ocarina of Time Review

Η πιο ορθά The Cringe of Zelda: Ω κλαρίνα of time.

Χαιρετίσματα σε όλους τους μονομάχους της ηλεκτρονικής αρένας που ονομάζεται internet!

Σήμερα θα αναλύσω και θα σχολιάσω ένα από τα πιο –αν όχι το πιο– Overhyped video games στην ιστορία: το Ocarina of Time.

Όσοι και όσες παρακολουθείτε το E-Arena.gr θα έχετε ήδη διαβάσει άρθρα μου στα οποία καυτηριάζω τον νιντεντοπίθηκο, αλλά και την κατάντια των παικτών, σε δύο μάλιστα άρθρα (μέρος 2ο).

Αν δεν τα έχετε διαβάσει, ίσως χάσετε μερικές έννοιες από όσα θα γράψω παρακάτω. Τα links είναι από πάνω. Κάντε μια παύση, διαβάστε τα και μετά συνεχίζετε εδώ.

Να ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν είχα παίξει ποτέ το αρχικό Ocarina of Time. Αν και είχα για ένα διάστημα ένα N64, το Zelda ήταν ένα από τα παιχνίδια που αγνοούσα ακόμη και την ύπαρξή τους για πολλά χρόνια. Φυσικά, είχα δει παρωδίες και cosplay αρκετά χρόνια αργότερα.

Το καλοκαίρι του 2026 έγινε η ανακοίνωση από την Nintendon’t ότι θα κυκλοφορήσει σε remake στις 5/11/2026 και έγινε ο κακός χαμός στα διάφορα forums.

Δεν λέω ότι αυτό είναι απαραίτητα κακό. Λέω όμως ότι πατάει πάνω στη νοσταλγία των νιντεντοπιθήκων: ενός αγοραστικού κοινού χωρίς στάνταρ, χωρίς ορθή κριτική σκέψη, με φανατισμό και οπαδισμό. Ένα κοινό άκρως επικίνδυνο για το gaming γενικότερα, αλλά άκρως χρήσιμο για την Nintendon’t.

Χωρίς όλους αυτούς τους νιντεντοπίθηκους, η Nintendon’t θα είχε βαρέσει –όπως θα έπρεπε– κανόνι χρόνια πριν, αφού έχει επιβιώσει πολύ περισσότερο από όσο θα έπρεπε, μετατρέποντας τον ήρωα σε κακοποιό.

Όταν άνοιξαν τα pre-orders, έπεσαν όλοι οι νιντεντοπίθηκοι –και μη– να προπαραγγείλουν την πρώτη παρτίδα του φυσικού παιχνιδιού με το εξώφυλλο από αλουμίνιο.

Και φυσικά, δεν αγόρασαν μόνο ένα τεμάχιο ο καθένας!

Μέχρι τώρα που γράφω το άρθρο (14/11/2026), οι πωλήσεις λέγεται ότι έχουν φτάσει τα 5,4 εκατομμύρια. Ένα εντυπωσιακό νούμερο, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι στις 19/11/2026 κυκλοφορεί το GTA VI, το παιχνίδι που θα βάλει ταφόπλακα σε ό,τι άλλο video game υπάρχει εκεί έξω!

Αλλά πώς προκύπτουν αυτά τα νούμερα; Πούλησε μόνο νοσταλγία η Nintendon’t ή παίζει και κάτι άλλο; Και πόσο είχε πουλήσει το 28(!) χρονών αρχικό παιχνίδι, ώστε να έχουν νοσταλγία 5,4 εκατομμύρια άνθρωποι;

Τουλάχιστον μία πώληση, αυτή τη δική μου, δεν έγινε από νοσταλγία. Έγινε από περιέργεια. Ήθελα να δω τι ακριβώς είναι αυτό που κάνει 40άρηδες και 50άρηδες, με πατσοκοιλιές, καράφλες και αυχενικά, να συμπεριφέρονται ξαφνικά σαν να ήρθε το τέλος του κόσμου.

Θα τα πούμε όμως αναλυτικότερα παρακάτω, όταν φτάσουμε στις πωλήσεις.

Οπότε, έκανα κι εγώ μια προπαραγγελία στις 15/9/2026, στο κατάστημα Public (όχι, δεν είναι σπόνσοράς μου· αν θέλει να γίνει, εδώ είμαι!), μερικές ημέρες μετά το άνοιγμα των προπαραγγελιών και σχετικά αργά μέσα στην ημέρα, περιμένοντας ότι τα «σπάνια» τεμάχια της πρώτης φουρνιάς θα είχαν ήδη εξαντληθεί.

Είχα διαβάσει ότι μόνο η πρώτη παρτίδα θα είχε το εξώφυλλο από αλουμίνιο και ότι οι επόμενες θα κυκλοφορούσαν με το κλασικό χάρτινο εξώφυλλο. Παγερά αδιάφορο για μένα.

Μερικές ώρες μετά την αγορά από το Public, μου έρχεται SMS από το κατάστημα. Περίμενα να μου ρίξουν άκυρο και να με ενημερώσουν ότι δεν θα έχουν αντίγραφα.

Αμ δε!

Το SMS έλεγε ότι με αναβαθμίζουν στην έκδοση με το αλουμινόχαρτο. ΟΚ, δεν καιγόμουν κιόλας, αλλά στα θετικά του Public!

Περνούν οι ημέρες, οι εβδομάδες και, εν τέλει, οι μήνες. Συνεχίζω να διαβάζω για τον πανικό του κόσμου να προλάβει την έκδοση με το αλουμινόχαρτο, για παραγγελίες από το ιρλανδικό κατάστημα ώστε να πάρουν τα πλαστικά χαντράκια και για διάφορες άλλες σαχλαμάρες, τις οποίες, εννοείται, ο εισαγωγέας στο Ελλαδιστάν τις κάνει γαργάρα.

Και φτάνει η 5/11/2026…

Στις 12:00, στο κατάστημα Console Club, γίνεται πανικός, με ουρά από κόσμο έξω από το κατάστημα να περιμένει να πάρει πρώτος το παιχνίδι.

Όχι παιδάκια, όχι έφηβοι, όχι νεαροί… αλλά άτομα στην ηλικία μου (42) και μεγαλύτεροι, με μπυροκοίλια, καράφλες, προβλήματα στη μέση και όλα τα υπόλοιπα που συνοδεύουν αρκετές φορές αυτές τις ηλικίες.

Κάπου ώπα, ρε παιδιά!

Για μένα αυτό είναι κατάντια. Εξού και το όνομα του άρθρου.

Κατά τις 10:05 το πρωί, μου έρχεται SMS από το Public ότι το δικό μου αντίγραφο έφτασε και μπορώ να περάσω να το παραλάβω. Πήρα τη μηχανή μου και πήγα να το παραλάβω.

Περίπου στις 10:30 το είχα ήδη βάλει στην κονσόλα, είχε ολοκληρωθεί το update και το είχα ανοίξει. Δεν μπόρεσα να παίξω λόγω εργασίας, αλλά δεν υπήρχε πανικός, δεν υπήρχε βιασύνη και, κυρίως, δεν έκανα σαν μικρό κοριτσάκι για τον Ρουβά.

Και φτάνουμε λοιπόν στις 17:00, όπου έχω σχολάσει και μπορώ επιτέλους να παίξω κι εγώ το Ω κλαρίνα και Ω ζουρνάδες και Ω νταούλια of time!

Πρώτες εντυπώσεις;

Θετικές!

Το παιχνίδι δείχνει ωραίο, ο χειρισμός* είναι somewhat καλός, με κάποια θεματάκια που θα αναφέρω παρακάτω, ενώ η μουσική… βαρετή, μονότονη, έτη φωτός μακριά από τα γούστα μου και ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΕΙ!

Να πω και τα πρώτα μου παράπονα. Πέρα από τη μουσική, που είναι ΑΘΛΙΑ και δεν μπορείς να την απενεργοποιήσεις, μου προκαλούσε μέχρι και τάση προς εμετό, ειδικά στην Goron City, δεν υπάρχει δυνατότητα να κάνεις skip ή fast-forward τους διαλόγους.

Και είναι πάρα πολλοί και μεγάλης διάρκειας!

Έβγαλα ολόκληρο το παιχνίδι σπαμάροντας το Α, χωρίς καν να κοιτάζω τι έλεγαν τα διάφορα NPC.

Είναι αδιανόητο να μην ξέρουμε, εν έτει 2026 (αυτή είναι η σωστή χρήση του να μπει ένα έτος μέσα σε πρόταση για τα παιχνίδια και όχι επειδή έχουμε 2026 να περιμένουμε 60 και 120fps σε hardware του 2019, ζώα), τι ζητάει ένα super προβλέψιμο παιχνίδι.

Πήγαινε εκεί, σκότωσε τους τάδε ή φέρε το τάδε αντικείμενο και έλα πίσω.

Ουάου! Πρωτοπορία λέμε!

Και, εδώ που τα λέμε, κάπως έτσι κυλάει ολόκληρο το παιχνίδι.

Ναι, υπάρχουν στιγμές που χρειάζεται να δώσεις προσοχή σε όσα σου λένε, ώστε να πάρεις το σωστό αντικείμενο ή να πας στον σωστό ναό κ.λπ. Όμως, με τόσο πολύ διάλογο που δεν μπορείς να παραλείψεις, όπως είπα και παραπάνω, είναι «δύσκολο» να φιλτράρεις τι είναι χρήσιμο και τι όχι.

Και το 95% είναι άχρηστοι μονόλογοι χωρίς ουσία.

Και τους ονομάζω μονόλογους γιατί ο Link είναι μουγκός! Αν κάποιος μιλήσει για εμάς, θα είναι μια φωτεινή μπάλα με φτερά που βρίσκεται δίπλα μας και παριστάνει τη νεράιδα.

Οι παλαιότεροι παίκτες λένε ότι ενοχλούνται επειδή υπάρχει κάποιο voice acting, ενώ το παλιό παιχνίδι δεν είχε καθόλου.

Εγώ, από την άλλη, που έσκασα 70€ το 2026, είχα και εξακολουθώ να έχω την απαίτηση για πλήρες voice acting και όχι μόνο στα cutscenes.

Μιλάμε για ένα πανάκριβο παιχνίδι και όχι για κάποιον τίτλο των 30, άντε 40€, ειδικά από τη στιγμή που δεν μιλάμε για νέο IP ή για ένα ολοκαίνουργιο παιχνίδι της σειράς Zelda.

Πρόκειται για ένα παιχνίδι χωρίς online, co-op ή multiplayer. Και στα παπάρια μου αν δεν τα είχε το αρχικό!

Αυτό εδώ είναι παιχνίδι του 2026 και κοστίζει σχεδόν όσο το GTA VI, το οποίο έχει πλήρες voice acting, γραφικάρες και αρκετές φορές περισσότερες ώρες παιχνιδιού.

Επομένως, θα κριθεί με βάση αυτό το πρίσμα και όχι με βάση το τι ίσχυε το 1998.

Πάμε τώρα να μιλήσουμε λίγο για τον χειρισμό.

Εδώ βάζω έναν αστερίσκο, καθώς δεν αποκλείεται να έχω πέσει σε κάποιο bug που θα διορθωθεί στο μέλλον.

Προς το παρόν, το παιχνίδι έχει πάρει ένα update από την πρώτη ημέρα και βρίσκεται στην έκδοση v1.1.1.

Κοιτάζω ένα NPC και θέλω να πατήσω το Α για να του μιλήσω. Ο χαρακτήρας μου το κοιτάζει κανονικά και εμφανίζεται η ένδειξη «A Talk». Πατάω το κουμπί και, αντί να ξεκινήσει η συνομιλία, να ανοίξει το σεντούκι ή να εκτελέσει οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, γυρίζει και με κοιτάζει σαν χάνος!

Και αυτό δεν έγινε μία ή δύο φορές. Έγινε ουκ ολίγες φορές. Βασικά, έγινε πολύ περισσότερες από όσες είναι ανεκτό.

Παρόμοιο πρόβλημα αντιμετώπισα και στα δύο boss fights (mid-game και τελικό), όπου παίζουμε «ρακέτες» με τις ενεργειακές μπάλες.

Δεν αρκεί να πατάω το Υ για επίθεση. Πρέπει να έχω και συγκεκριμένη κατεύθυνση, ενώ το σκέτο Υ εκτελεί κανονικά την κίνηση και δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη στείλει την ενεργειακή μπάλα πίσω.

Στο τελικό boss, μάλιστα, φτάνω σχετικά άνετα στον τρίτο και τελευταίο γύρο. Παίζουμε «ρακέτες» για πέντε βολές και, στην πέμπτη βολή, ΠΑΝΤΑ όμως, το controller μου αγνοεί ότι πάτησα το σωστό κουμπί τη σωστή στιγμή!

Αποτέλεσμα; Να εξαντλώ όλα τα healing pots και, εν τέλει, να χάνω.

Και όταν δοκιμάζω ξανά, τρώω στη μάπα το ίδιο unskippable video!

Μιλάμε για παιχνίδι που καταφέρνει να σου τρώει τον χρόνο τζάμπα!

Είναι το παιχνίδι woke;

Σε μια φάση υπήρχαν τέσσερα τρελά αγόρια που το έλεγαν χύμα ότι το σηκώνουν το σακάκι και ότι την βάζουν την κάλτσα στο συρτάρι.

Υπήρχαν και κάποια άλλα creeps με string, ενώ ένα ψαρο-boss ήταν γεμάτο πρωκτούς.
Να μην πω και για έναν μουσαφίρη με μούσια που του αρέσει, λέει, να βρίσκει άλλους μουσάτους!

Τι να πω; Τα συμπεράσματα δικά σας.

Και μιλάμε για παιχνίδι που απευθύνεται σε μικρά παιδάκια και όχι σε μαντράχαλους σαν κι εμένα και όλους αυτούς που έκαναν camp έξω από τα καταστήματα ή που πάνε σε pride parades. Αλλά ναι, ξέχασα, Japanese Humor το λένε αυτό…

Και μετά παίζουν και memes σαν και αυτό:
Όπου το και καλά “woke GTA VI” που ακόμα δεν είδαμε γιατί δεν έχει κυκλοφορήσει, έρχεται να κάνει επίθεση στα παιδιά και ο και καλά μη woke Link τα προστατεύει… αν εξαιρέσουμε όλα όσα έδειξα πιο πάνω…έχει ένα δίκαιο.
Το GTA VI δεν είναι παιχνίδι για παιδιά και δεν θα έπρεπε να τα αφήσετε να παίξουν όπως και να έχει αλλά να λέμε κάτι woke όταν δεν το έχουμε καν δει και να βγάζουμε ως προστάτη ένα παιχνίδι τέρμα woke ε παραπάει.

Και είχε αρκετές cringe στιγμές, για να μην ξεχνιόμαστε!

Ας μιλήσουμε και λίγο για τις πωλήσεις.

Το ανέφερα και πιο πάνω, αλλά ήθελα να ακολουθήσω χρονολογική σειρά.

Βλέπετε, μιλήσαμε προηγουμένως για την έκδοση με το αλουμινόχαρτο και για το πώς έκαναν όλοι οι νιντεντοπίθηκοι σαν τρελοί για να προλάβουν να προπαραγγείλουν τη συγκεκριμένη έκδοση.

Δεν έκαναν όμως μία αγορά και τέλος…

Βλέπετε, στα forums που διάβαζα, οι περισσότεροι αγόραζαν από εδώ, από εκεί και από παρακεί. Μην πέσει άκυρο από το ένα κατάστημα ή από το άλλο, να υπάρχει και εναλλακτική, βρε αδερφή… αδερφέ;

Και αν τελικά ήρθαν όλα καλά και από τα τρία καταστήματα, τι λέτε; Έγινε ακύρωση των άλλων δύο παραγγελιών;

ΟΧΙ, φυσικά!

Γιατί να μην έχει ο νιντεντοπίθηκος 2, 3, 4 ή και 14 αντίγραφα της πρώτης έκδοσης; Αφού μπορεί να τα πουλήσει αργότερα σε διπλή, τριπλή ή όποια άλλη τιμή θέλει!

Μόνο που, πώς να το πω; Η Nintendon’t δεν είχε ανακοινώσει πόσα τεμάχια θα περιλάμβανε η πρώτη παρτίδα και, απ’ ό,τι φαίνεται, τα καταστήματα ακόμη και σήμερα, που γράφω το άρθρο, έχουν φουλ στοκ στα ράφια με την έκδοση του αλουμινόχαρτου.

Οπότε το scalping θα πρέπει να περιμένει λίγο ακόμη.

Αυτό που δεν περιμένει, όμως, είναι οι μετρήσεις των πωλήσεων!

Θα ήθελα πραγματικά να είχα μια κανονική αναφορά για το πόσοι αγόρασαν μόνο ένα αντίγραφο. Γιατί η εικόνα που έχω σχηματίσει είναι ότι αρκετοί στοκάρανε όσα περισσότερα αντίγραφα μπορούσαν, με σκοπό να τα κάνουν scalp αργότερα.

Και αυτό είναι κάτι που μπορεί να αλλοιώνει την εικόνα των πραγματικών πωλήσεων.

Σε αντίθεση με το GTA VI, όπου ακόμη και το «φυσικό» κουτάκι θα περιλαμβάνει κωδικό για digital έκδοση. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας λόγος να αγοράσει κάποιος δύο ή περισσότερα αντίγραφα, αφού δεν θα μπορεί να τα μεταπωλήσει ως μεταχειρισμένα φυσικά παιχνίδια.

Και μετά υπάρχει και το θέμα των κονσολών.

Στα σπίτια συνήθως υπάρχει ένα PS5 που λειτουργεί ως οικογενειακή κονσόλα, ενώ τα Switch είναι περισσότερο ατομική υπόθεση. Δύο παιδιά; Δύο κονσόλες. Τρία παιδιά; Τρεις κονσόλες. Και ας βάλουμε μέσα και τον μπαμπά!

Άρα, δυνητικά, τρία Zelda ή οποιονδήποτε άλλο τίτλο της Nintendon’t.

Τελικό σκορ για το Ω κλαρίνα of time:

4/10 χαριστικά και το δίνω με βαριά καρδιά αντί για 3/10.

Με:

• 80/100 Gossip Quests
• 1.077 Enemies Defeated
• 45 Types of Enemy Defeated
• 216 KM Traveled
• 15.976 Grass Cut (πιο κηπουρός και από τον Νικοπολίδη!)
• 17 Achievements
• 33 Places Visited
• 71 Skulltula Collected

Το παιχνίδι είναι Overhyped as fuck, μετριότατο και υπερβολικά generic.

Δεν μου προκαλεί καμία απολύτως επιθυμία να το ανοίξω ξανά.

Υπήρξαν αμέτρητες στιγμές, ακόμη και κατά τη διάρκεια των live streams, όπου απλώς ήθελα να τελειώσει για να μπορέσω επιτέλους να γράψω αυτό το review.

Και αυτό, για μένα, είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα ενός video game.

Ένα παιχνίδι μπορεί να έχει ιστορία, νοσταλγία, αναγνωρισιμότητα, εκατομμύρια πωλήσεις και φανατικούς οπαδούς. Μπορεί να θεωρείται αριστούργημα από ολόκληρες γενιές παικτών.

Αν όμως δεν καταφέρνει να διασκεδάσει έναν νέο παίκτη το 2026, τότε η ιστορική του αξία δεν μπορεί να αποτελεί ασπίδα απέναντι στην κριτική.

Το Ocarina of Time μπορεί να ήταν θρύλος το 1998. Το 2026, όμως, εγώ είδα περισσότερο hype παρά ουσία.

Και κάπου εδώ τελειώνει το δικό μου ταξίδι στο Ω κλαρίνα of time.