Μια εισαγωγή στη σατιρική ανθρωπολογία της σύγχρονης ανθρώπινης συμπεριφοράς
Πριν αρχίσουμε να καταγράφουμε τα παράξενα πλάσματα που περιγράφονται σε αυτή τη σειρά, υπάρχει ένα σημαντικό επιστημονικό γεγονός που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε.
Και ναι, πιθανότατα κάποιοι θα προσβληθούν.
Είμαστε πίθηκοι.
Όλοι μας.
Εσύ.
Εγώ.
Ο τύπος που ουρλιάζει στην οθόνη του επειδή ο συμπαίκτης του έκανε ένα λάθος στο League of Legends.
Ο Nintendo fan που έχει κηρύξει πόλεμο σε οποιονδήποτε προτιμά διαφορετική κονσόλα.
Ο Apple enthusiast που θεωρεί ένα Android τη μεγαλύτερη προσβολή στον πολιτισμό.
Ο άνθρωπος που επιμένει ότι η εξέλιξη είναι ψέμα ενώ χρησιμοποιεί καθημερινά smartphone, GPS, αντιβιοτικά και Internet.
Ο τύπος που κάνει pre-order ένα παιχνίδι έξι μήνες πριν κυκλοφορήσει και στη συνέχεια περνάει τους επόμενους έξι μήνες εξηγώντας γιατί όλοι οι υπόλοιποι είναι ηλίθιοι επειδή δεν έκαναν το ίδιο.
Όλοι τους.
Πίθηκες.
Και εγώ.
Αυτό δεν είναι προσβολή.
Είναι βιολογία.
Ο Homo sapiens είναι πρωτεύον θηλαστικό και ανήκει στους μεγάλους πιθήκους – τους λεγόμενους great apes. Δεν καταγόμαστε από τους χιμπατζήδες, τους γορίλες ή τους ουρακοτάγκους που ζουν σήμερα. Αντίθετα, μοιραζόμαστε κοινούς προγόνους με αυτά τα είδη, με την ανθρώπινη εξελικτική γραμμή να έχει διαχωριστεί από τη γραμμή των χιμπαντζήδων και των bonobo περίπου 8~6 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Με άλλα λόγια, δεν στεκόμαστε έξω από την οικογένεια των πιθήκων και την κοιτάμε.
Είμαστε ένας από τους κλάδους της.
Άρα, πριν κάποιος γράψει θυμωμένα:
«ΠΩΣ ΤΟΛΜΑΣ ΝΑ ΜΕ ΛΕΣ ΠΙΘΗΚΟ;!»
Ηρέμησε.
Κανείς δεν σε αποκάλεσε “μαϊμού”.
Σε αποκαλέσαμε πίθηκο.
Υπάρχει διαφορά.
Και τεχνικά, ούτε αυτό είναι προσβολή.
Είναι ταξινόμηση.
1. Η Αρχή του Pithecus
Αυτός είναι ο θεμελιώδης κανόνας ολόκληρης της σειράς:
Η ταξινόμηση Homo …pithecus δεν βασίζεται στην ιδέα ότι “οι άλλοι είναι χαζά ζώα”.
Βασίζεται σε κάτι αρκετά πιο άβολο:
Ο άνθρωπος είναι ένας εξαιρετικά ευφυής πίθηκος που έχει τη μοναδική ικανότητα να συμπεριφέρεται με εντυπωσιακά ηλίθιους τρόπους.
Αυτή η διαφορά είναι σημαντική.
Το αστείο δεν είναι:
«Κοιτάξτε αυτούς τους ηλίθιους εκεί πέρα.»
Το αστείο είναι:
«Κοιτάξτε τι κάνει το είδος μας.»
Και μερικές φορές:
«Κοιτάξτε τι κάνω εγώ.»
Το δεύτερο είναι ιδιαίτερα σημαντικό.
Ο συγγραφέας δεν είναι κάποιος αμερόληπτος ζωολόγος που παρατηρεί τη σαβάνα από ασφαλή απόσταση.
Ο συγγραφέας είναι επίσης δείγμα.
Και μάλιστα ένα μάλλον προβληματικό δείγμα.
Η ταξινόμηση, επομένως, περιλαμβάνει τους πάντες.
Και τον άνθρωπο που τη γράφει.
Ειδικά τον άνθρωπο που τη γράφει.
2. Γιατί Homo …pithecus;
Η ονοματολογία είναι επίτηδες γελοία.
Η πραγματική βιολογική ταξινόμηση χρησιμοποιεί ονόματα όπως Homo sapiens, Pan troglodytes και Gorilla gorilla.
Αυτή η σειρά παίρνει αυτή την επιστημονική αισθητική και την εφαρμόζει στο οικοσύστημα της σύγχρονης ανθρώπινης κοινωνίας.
Το αποτέλεσμα μπορεί να μοιάζει κάπως έτσι:
Homo Leagueopithecus Miserabilis
Homo Creationopithecus Reject-Realityus
Homo Preorderus
Homo Nintendopithecus Nostalgicus
Homo Applepithecus Antiandroidcus
Και όποιο άλλο δυσάρεστο εξελικτικό φαινόμενο εμφανιστεί στο μέλλον.
Κάθε φανταστικό είδος αντιπροσωπεύει ένα αναγνωρίσιμο μοτίβο ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Το δείγμα αποκτά:
- επιστημονικό όνομα,
- habitat,
- συμπεριφορικές προσαρμογές,
- περιοχές σίτισης,
- τελετουργίες ζευγαρώματος,
- αμυντικούς μηχανισμούς,
- εδαφική συμπεριφορά,
- εξελικτικά χαρακτηριστικά,
- κοινωνικές αλληλεπιδράσεις,
- και, όπου απαιτείται, συμπτώματα καταστροφικής ηλιθιότητας.
Προφανώς, τίποτα από αυτά δεν αποτελεί πραγματική ανθρωπολογία.
Η συμπεριφορά όμως που υπερβάλλουμε δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι φανταστική.
Εκεί βρίσκεται η σάτιρα.
3. Η σάτιρα δεν χρειάζεται Strawman
Υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ του να κατασκευάζεις έναν strawman και του να παίρνεις μια πραγματική συμπεριφορά και να την υπερβάλλεις για σατιρικούς λόγους.
Ο strawman κατασκευάζει μια παράλογη θέση που κανείς ουσιαστικά δεν υποστηρίζει και στη συνέχεια την καταρρίπτει.
Η σάτιρα μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά.
Μπορεί να πάρει κάτι που πραγματικά συμβαίνει, να εντοπίσει το παράλογο στοιχείο του, να το υπερβάλει και να το παρουσιάσει μέσα από ένα σκόπιμα γελοίο πλαίσιο.
Αυτό προσπαθεί να κάνει η σειρά Homo …pithecus.
Πάρτε για παράδειγμα το Homo Creationopithecus Reject-Realityus.
Το είδος είναι προφανώς υπερβολικό.
Η ανθρωπολογική ορολογία είναι φανταστική.
Τα υποείδη είναι φανταστικά.
Οι «συμπεριφορικές προσαρμογές» είναι φανταστικές.
Όμως οι συμπεριφορές που σατιρίζονται δεν επινοήθηκαν απλώς για να δημιουργηθεί ένας εύκολος strawman.
Το άρθρο εξετάζει αναγνωρίσιμα μοτίβα όπως την επιλεκτική αποδοχή στοιχείων, το confirmation bias, την απόρριψη inconvenient evidence, τη μετακίνηση των απαιτήσεων για αποδείξεις και την αντιμετώπιση της «επιστημονικής θεωρίας» σαν να σημαίνει «μια τυχαία υπόθεση».
Το είδος είναι φανταστικό.
Η ανθρώπινη συμπεριφορά που γελοιοποιείται μπορεί να είναι απολύτως πραγματική.
Και ακριβώς αυτή η διαφορά κάνει το αστείο να λειτουργεί.
4. Δεν είμαστε μια ευθεία γραμμή
Υπάρχει και μία ακόμη παρανόηση που αξίζει να ξεκαθαρίσουμε πριν αρχίσει η ταξινόμηση.
Η εξέλιξη δεν είναι:
Πίθηκος → πρωτόγονος άνθρωπος → σύγχρονος άνθρωπος → όμορφος ιδιοφυής συγγραφέας άρθρων στο Internet.
Θα ήταν βολικό.
Θα ήταν επίσης λάθος.
Η εξέλιξη είναι διακλαδιζόμενη.
Το είδος μας δεν εμφανίστηκε επειδή ένας ιδιαίτερα φιλόδοξος πίθηκος αποφάσισε να γίνει άνθρωπος ενώ όλοι οι υπόλοιποι έμειναν πίσω.
Διαφορετικοί πληθυσμοί διαχωρίστηκαν από κοινούς προγόνους.
Κάποιοι κλάδοι επέζησαν.
Κάποιοι εξαφανίστηκαν.
Κάποιοι οδήγησαν σε νέα είδη.
Και τελικά ένας από αυτούς τους κλάδους οδήγησε στον Homo sapiens.
Εδώ είμαστε.
Το εξελικτικό δέντρο δεν έχει πινακίδα που γράφει:
«Συγχαρητήρια, φτάσατε στο final boss.»
Δεν υπάρχει τελική μορφή.
Δεν υπάρχει εξελικτικό βάθρο.
Και σίγουρα δεν υπάρχει κάποιος βιολογικός κανόνας που λέει ότι επειδή δημιουργήσαμε smartphones, σταματήσαμε οριστικά να συμπεριφερόμαστε σαν ηλίθιοι.
Το αντίθετο.
Οι τεχνολογικές μας δυνατότητες έχουν εξελιχθεί τρομακτικά.
Η ικανότητά μας να τσακωνόμαστε για μαλακίες φαίνεται ότι εξελίχθηκε περίπου με τον ίδιο ρυθμό.
5. Ο σύγχρονος πίθηκος
Εδώ η σειρά γίνεται πραγματικά ενδιαφέρουσα.
Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει δημιουργήσει ένα εξαιρετικά προηγμένο τεχνολογικό περιβάλλον.
Διαθέτει:
- smartphones,
- τεχνητή νοημοσύνη,
- δορυφόρους,
- πυρηνικούς αντιδραστήρες,
- διαστημόπλοια,
- παγκόσμιες τηλεπικοινωνίες,
- ιατρική απεικόνιση,
- αλληλούχιση DNA,
- υπερυπολογιστές,
- virtual reality,
- Internet,
- social media,
- και σχεδόν απεριόριστη πρόσβαση σε πληροφορίες.
Και τι κάνει συχνά αυτό το εκπληκτικό τεχνολογικά πρωτεύον;
Τσακώνεται με έναν άλλο πίθηκο για το ποιο πλαστικό κουτί είναι καλύτερο.
Ή για το ποιο game console έχει περισσότερα teraflops.
Ή για το αν ένα παιχνίδι έπρεπε να κυκλοφορήσει σε άλλη πλατφόρμα.
Ή για το αν κάποιος που έκανε pre-order έξι μήνες νωρίτερα είναι εξυπνότερος από κάποιον που περίμενε review.
Ή για το αν ένα παιχνίδι είναι καλό επειδή αρέσει σε εκείνον.
Ή για το αν ένας άγνωστος στο Reddit είναι ηλίθιος.
Η ειρωνεία είναι υπέροχη.
Εμείς δημιουργήσαμε το Internet.
Και μετά το χρησιμοποιήσαμε για να αναβιώσουμε τον φυλετισμό.
Σε πολύ μεγαλύτερο bandwidth.
6. Τα Habitats
Κάθε είδος χρειάζεται το habitat του.
Ο σύγχρονος Homo sapiens έχει δημιουργήσει μερικά ιδιαίτερα ενδιαφέροντα.
Nintendo Direct Habitat
Εποχιακή περιοχή συγκέντρωσης όπου χιλιάδες δείγματα βιώνουν ταυτόχρονα ενθουσιασμό, απογοήτευση, νοσταλγία και οργή.
Reddit Colony
Πυκνοκατοικημένο ψηφιακό habitat που χαρακτηρίζεται από εδαφικές διαμάχες, pseudo-expertise, voting behavior και τη μυστηριώδη εξαφάνιση της έννοιας «απόχρωση».
Facebook Boomer Nest
Ώριμο habitat όπου πολιτικές διαμάχες, παραπληροφόρηση και φωτογραφίες εγγονιών συνυπάρχουν σε ένα λεπτό οικοσύστημα.
Steam Community Swamp
Βαλτώδης περιοχή που περιέχει reviews, παράπονα, patch discussions, hardware arguments και ανθρώπους που προφανώς αγόρασαν ένα παιχνίδι ειδικά για να εξηγήσουν γιατί το μισούν.
Midnight Pre-Order Feeding Ground
Ιδιαίτερα επικίνδυνο habitat.
Εδώ το Homo Preorderus παρουσιάζει έντονη δραστηριότητα.
Console War Battlefield
Δύο ή περισσότερες ομάδες σύγχρονων πιθήκων δημιουργούν εδαφική κυριαρχία γύρω από ηλεκτρονικές συσκευές που κατασκευάζονται από εταιρείες οι οποίες, αντικειμενικά, δεν χρειάζονται τη συναισθηματική τους προστασία.
PC Hardware Laboratory
Habitat όπου τα δείγματα συγκρίνουν benchmarks, θερμοκρασίες, frame times, κατανάλωση και specifications, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζουν ότι το δικό τους configuration είναι το μοναδικό λογικό.
Apple Orchard
Εξειδικευμένο habitat όπου ορισμένα δείγματα παρουσιάζουν έντονη προτίμηση για το οικοσύστημα της Apple και, σε πιο προχωρημένα στάδια, ενδιαφέρον για το γιατί το Android είναι κατώτερο.
Graphics Benchmarking Preserve
Περιοχή όπου τα δείγματα μπορούν να εντοπίσουν διαφορά ενός pixel σε μεγέθυνση 400%, ενώ ταυτόχρονα τσακώνονται για το αν ένα παιχνίδι «φαίνεται ωραίο».
Και ναι.
Ο συγγραφέας έχει παρατηρηθεί σε αρκετά από αυτά τα habitats.
Επανειλημμένα.
7. Τα είδη δεν είναι «όλοι όσοι τους αρέσει το Χ»
Αυτή είναι ακόμη μία σημαντική διάκριση.
Αν σου αρέσει η Nintendo, δεν είσαι αυτόματα Homo Nintendopithecus.
Αν έχεις iPhone, δεν είσαι αυτόματα Homo Applepithecus.
Αν παίζεις League of Legends, δεν είσαι αυτόματα Homo Leagueopithecus Miserabilis.
Αν κάνεις pre-order ένα παιχνίδι, δεν είσαι αυτόματα Homo Preorderus.
Ο στόχος δεν είναι η φυσιολογική προτίμηση.
Ο στόχος είναι η συμπεριφορά που περιβάλλει την προτίμηση.
Δεν υπάρχει τίποτα παράλογο στο να σου αρέσει μια συγκεκριμένη κονσόλα.
Υπάρχει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον όταν κάποιος αρχίζει να αντιμετωπίζει τη στρατηγική μιας πολυεθνικής εταιρείας σαν προσωπικό ιδεολογικό ζήτημα.
Δεν υπάρχει τίποτα παράλογο στο να απολαμβάνεις ένα παιχνίδι.
Υπάρχει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον όταν κάποιος περνάει εκατοντάδες ώρες παίζοντάς το ενώ ταυτόχρονα επιμένει ότι όποιος δεν το απολαμβάνει είναι ηλίθιος.
Δεν υπάρχει τίποτα παράλογο στο να αγοράζεις κάτι στην κυκλοφορία του.
Υπάρχει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον όταν ο αγοραστής αρχίζει να υπερασπίζεται μια αγορά που δεν έχει καν παραλάβει ακόμα.
Εκεί ενδιαφέρονται οι εξελικτικοί ερευνητές.
8. Συμπεριφορική εξέλιξη
Η φανταστική ταξινόμηση δεν προσπαθεί λοιπόν να ταξινομήσει ανθρώπους βάσει της ταυτότητάς τους.
Ταξινομεί συμπεριφορικές προσαρμογές.
Ο σύγχρονος άνθρωπος αναπτύσσει παράξενες προσαρμογές για να επιβιώσει στο περιβάλλον του.
Μερικές από αυτές είναι:
Confirmation Bias
Η ικανότητα εντοπισμού στοιχείων που επιβεβαιώνουν την ήδη υπάρχουσα άποψη, σε συνδυασμό με προσωρινή τύφλωση απέναντι σε οτιδήποτε την αντικρούει.
Tribal Loyalty
Το ενστικτώδες defense του αγαπημένου corporation, platform, game, technology ή online community.
Selective Outrage
Μία εξελιγμένη προσαρμογή που επιτρέπει στο δείγμα να εξοργίζεται ηθικά με κάτι που έκανε η αντίπαλη ομάδα, ενώ αγνοεί πλήρως την ίδια συμπεριφορά όταν την κάνει η δική του.
Hypocrisy Compensation
Ένας μηχανισμός που επιτρέπει σε δύο αμοιβαία αντιφατικές απόψεις να συνυπάρχουν χωρίς να προκαλείται άμεσο system failure.
FOMO Response
Οξεία ψυχολογική αντίδραση που προκαλείται από την πιθανότητα κάποιος άλλος να απολαύσει κάτι πριν από το συγκεκριμένο δείγμα.
Internet Dominance Display
Τελετουργική συμπεριφορά κατά την οποία ένα δείγμα προσπαθεί να επιβάλει την ανωτερότητά του σε ένα άλλο δείγμα χωρίς καν να σηκωθεί από την καρέκλα του.
Οι παραπάνω είναι φανταστικοί επιστημονικοί όροι.
Οι συμπεριφορές όχι απαραίτητα.
9. Ο συγγραφέας είναι επίσης δείγμα
Εδώ η σειρά διαφέρει από μία απλή συλλογή από rants.
Ο συγγραφέας δεν ισχυρίζεται ότι έχει εξελικτική ανοσία.
Το αντίθετο.
Έχουν ήδη εντοπιστεί αρκετοί πιθανοί υποψήφιοι για ταξινόμηση.
Μεταξύ αυτών:
Homo Duneopithecus Obsesedus
Το δείγμα που έχει αφιερώσει εντελώς παράλογο χρονικό διάστημα σκεπτόμενο το Dune.
Homo GearsOfWarpithecus Preorderus
Ένας εξαιρετικά εξειδικευμένος οργανισμός με ιδιαίτερη σχέση με το Gears of War και τα pre-orders.
Homo GTApithecus Preorderus
Δείγμα που παρουσιάζει ακραία ανυπομονησία για το GTA VI και μία ύποπτα έντονη προδιάθεση να υπερασπίζεται ορισμένες αγοραστικές αποφάσεις.
Homo Applepithecus Antiandroidcus
Δείγμα με ασυνήθιστα ισχυρή προτίμηση προς τα οικοσυστήματα της Apple και εξίσου ασυνήθιστο ενδιαφέρον να εξηγεί γιατί το Android είναι κατώτερο.
Και ενδεχομένως:
Homo Antilowgraphicsqualitypithecus Maximus
Πλάσμα που παρουσιάζει υπερβολική ευαισθησία σχετικά με την οπτική παρουσίαση και την αισθητική ποιότητα των παιχνιδιών.
Όχι απαραίτητα τα frame rates.
Όχι απαραίτητα τα benchmarks.
Απλώς το πρωτόγονο ένστικτο του πιθήκου που λέει:
«Αφού πρόκειται να κοιτάζω αυτό το πράγμα για δεκάδες ώρες, θα ήθελα τουλάχιστον να φαίνεται ωραίο.»
Και ναι.
Ο συγγραφέας πιθανότατα πληροί τις προϋποθέσεις για όλα τα παραπάνω.
Αυτό δεν είναι bug του συστήματος ταξινόμησης.
Είναι feature.
10. Η μεγάλη εξελικτική αντίφαση
Η ανθρωπότητα αρέσκεται να θεωρεί τον εαυτό της λογικό.
Εφηύραμε την επιστημονική μέθοδο.
Αναπτύξαμε τα μαθηματικά.
Χαρτογραφήσαμε το γονιδίωμα.
Διασπάσαμε το άτομο.
Στείλαμε μηχανές σε άλλους πλανήτες.
Δημιουργήσαμε το Internet.
Αναπτύξαμε τεχνητή νοημοσύνη.
Και μετά ανακαλύψαμε ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν εμποδίζει έναν άνθρωπο να περάσει τρεις ώρες τσακωμένος online επειδή κάποιος είπε ότι δεν του αρέσει το αγαπημένο του παιχνίδι.
Η αντίφαση είναι εκπληκτική.
Το ίδιο είδος που μπορεί να κατανοήσει τη γενική σχετικότητα μπορεί να χάσει την ψυχραιμία του επειδή κάποιος στο Reddit είπε:
«Η κονσόλα σου είναι για πέταμα.»
Το ίδιο είδος που μπορεί να κάνει sequencing DNA μπορεί να περάσει ολόκληρο το βράδυ εξηγώντας γιατί ένας φανταστικός χαρακτήρας θα νικούσε έναν άλλο φανταστικό χαρακτήρα σε μία μάχη.
Το ίδιο είδος που μπορεί να στείλει probes στο βαθύ διάστημα μπορεί να πάθει νευρικό κλονισμό επειδή ένα video game καθυστέρησε.
Το ίδιο είδος που μπορεί να μελετήσει την εξέλιξη μπορεί να κατασκευάσει όλο και πιο περίπλοκα επιχειρήματα για να εξηγήσει γιατί η εξέλιξη δεν συμβαίνει.
Και το ίδιο είδος που μπορεί να αναγνωρίσει απόλυτα τον παραλογισμό του μπορεί να τον αναγνωρίσει…
…και μετά να κάνει ακριβώς το ίδιο.
Αυτός είναι ο Homo sapiens.
Εμείς.
11. Ο σκοπός της ταξινόμησης
Ο σκοπός αυτής της σειράς δεν είναι να δημιουργήσει μία ιεραρχία νοημοσύνης.
Δεν υπάρχει:
«Οι έξυπνοι άνθρωποι εναντίον των ηλίθιων ανθρώπων.»
Υπάρχει μόνο:
«Να μία ανθρώπινη συμπεριφορά που έγινε αρκετά γελοία ώστε να αξίζει το δικό της φανταστικό είδος.»
Μερικές φορές το δείγμα θα είναι κάποιος άλλος.
Μερικές φορές θα είναι μία ολόκληρη κοινότητα.
Μερικές φορές μία εταιρική κουλτούρα.
Μερικές φορές ένα Internet phenomenon.
Και μερικές φορές θα είναι ο ίδιος ο συγγραφέας.
Η ταξινόμηση μπορεί να μεγαλώσει.
Νέα είδη μπορεί να εμφανιστούν.
Τα υπάρχοντα είδη μπορεί να αποκτήσουν υποείδη.
Τα habitats μπορεί να αλλάξουν.
Νέες συμπεριφορικές προσαρμογές μπορεί να ανακαλυφθούν.
Κάποια στιγμή οι ερευνητές μπορεί να ανακαλύψουν ότι δύο φαινομενικά διαφορετικά είδη είναι στην πραγματικότητα ο ίδιος πίθηκος που φοράει διαφορετικό merchandise.
Έτσι είναι η εξέλιξη.
Ή τουλάχιστον έτσι είναι η εξελικτική επιστήμη όπως ασκείται εδώ.
12. Μία τελευταία υπενθύμιση από το Τμήμα Αυτονόητης Βιολογίας
Πριν λοιπόν προχωρήσουμε στα επιμέρους είδη, ας καταγράψουμε τα βασικά επιστημονικά δεδομένα.
Οι άνθρωποι είναι πίθηκοι.
Δεν καταγόμαστε από τους χιμπαντζήδες που ζουν σήμερα.
Δεν εμφανιστήκαμε ξαφνικά ως μία εντελώς ξεχωριστή βιολογική κατηγορία.
Είμαστε ένας κλάδος της οικογένειας των μεγάλων πιθήκων και μοιραζόμαστε κοινή εξελικτική καταγωγή με τους υπόλοιπους ζωντανούς μεγάλους πιθήκους. Η ανθρώπινη εξελικτική ιστορία είναι ένα διακλαδιζόμενο δέντρο, όχι μία σκάλα προς κάποιο «ανώτερο» ον.
Επομένως, όταν αυτή η σειρά αποκαλεί ένα φανταστικό συμπεριφορικό είδος Homo Somethingopithecus, δεν λέει:
«Εσύ είσαι ζώο και εγώ είμαι ανώτερος άνθρωπος.»
Λέει:
«Συγχαρητήρια. Είσαι άνθρωπος.»
Και εγώ επίσης.
Πράγμα που σημαίνει ότι κάπου στο εξελικτικό δέντρο υπάρχει ένας κλάδος που γράφει:
Homo sapiens.
Και κάπου παρακάτω σε αυτόν τον κλάδο φαίνεται ότι υπάρχουν μικρότεροι κλάδοι που γράφουν:
Homo Leagueopithecus Miserabilis.
Homo Creationopithecus Reject-Realityus.
Homo Preorderus.
Homo Nintendopithecus Nostalgicus.
Homo Applepithecus Antiandroidcus.
Και αμέτρητοι άλλοι που περιμένουν να ανακαλυφθούν.
Η επιστημονική κοινότητα είναι τρομοκρατημένη.
Ο συγγραφέας κρατάει σημειώσεις.
Και οι πίθηκοι συνεχίζουν να τσακώνονται.
Field Notes
Επιστημονική υπόσταση: Εντελώς φανταστική ταξινόμηση.
Βιολογική βάση: Οι άνθρωποι είναι πρωτεύοντα θηλαστικά και μέλη της οικογένειας των μεγάλων πιθήκων.
Κύριο αντικείμενο μελέτης: Η σύγχρονη ανθρώπινη συμπεριφορά.
Κύριο habitat: Πολιτισμός.
Δευτερεύον habitat: Internet.
Κύριο ερευνητικό όργανο: Σαρκασμός.
Ομάδα ελέγχου: Καμία.
Αιτία: Ο ερευνητής είναι επίσης πίθηκος.
Ερευνητική μεροληψία: Σοβαρή.
Αυτογνωσία: Ασταθής.
Peer review: Πραγματοποιείται κυρίως από εξαγριωμένους αγνώστους στα comments.
Επιστημονική αξιοπιστία: Περίπου ίση με την ύπαρξη του Homo Leagueopithecus Miserabilis.
Ψυχαγωγική αξία: Υπό διερεύνηση.
Εξελικτική πρόγνωση: Η ανθρωπότητα παραμένει εξαιρετικά ευφυής, τεχνολογικά προηγμένη και καταστροφικά ικανή να κάνει ηλίθια πράγματα.
Συμπέρασμα
Δεν παρατηρούμε κάποιο άλλο είδος.
Παρατηρούμε τον εαυτό μας.
Η ταξινόμηση Homo …pithecus μας δίνει απλώς μία δικαιολογία να κοιτάξουμε την ανθρώπινη συμπεριφορά από μία γελοία ανθρωπολογική απόσταση.
Γιατί μερικές φορές ο ευκολότερος τρόπος να καταλάβουμε πόσο παράλογοι είμαστε…
…είναι να προσποιηθούμε ότι μόλις ανακαλύψαμε τον εαυτό μας στη φύση.
Καλώς ήρθατε στην ταξινόμηση.
Καλώς ήρθατε στα habitats.
Καλώς ήρθατε στα υποείδη.
Και πάνω απ’ όλα:
Καλώς ήρθατε, fellow apes.
